"Δεν παίζω με τα λόγια.
Μιλώ για την κίνηση
..που ανακαλύπτει κανείς να σημειώνεται μέσα στη ΣΤΙΓΜΗ.
όταν καταφέρνει να την Ανοίξει και να της δώσει Διάρκεια".
Οδυσσέας Ελύτης

Δημιουργική Γραφή



 ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ   ΓΡΑΦΗ
Η ποίηση του Ελύτη ενέπνευσε τους μαθητές να εκφράσουν τις δικές τους σκέψεις μέσα από τη δημιουργική γραφή.  Διαβάζοντας τα ποιήματα του Οδ. Ελύτη, αποτύπωσαν λέξεις- κλειδιά και πάνω σ' αυτές έχτισαν τη δική τους ποίηση. Μερικά δείγματα τέτοιας δημιουργικής γραφής είναι τα ποιήματα που ακολουθούν.



ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Της οικογένειας το σπίτι γεμάτο είναι με λουλούδια
Το παιδί όλο τα πιάνει και η μαμά του το μαλώνει
Τα έχει στην καρδιά της και είναι η ζεστασιά της
Είναι σαν την μουσική, το πιπέρι, το παιδί.
Είναι ο ερωτάς της, το αεροπλάνο της
που την ταξιδεύουν μακριά στης ελευθερίας τη γωνιά.
                                                                            Αναστασία




Είναι ο έρωτας ένας άντρας γεμάτος σκέψεις και συναισθήματα,
που γαργαλάει με την ανάσα του τον ήλιο
και γεννάει έναν ουρανό γεμάτο λουλούδια και αστέρια
και έχει μόνο στόχο την ανάσταση της αγάπης.
                                                                          Σαββίνα




Είσαι ένα λουλούδι που στην αυλή της καρδιάς μου
μοιάζεις με ήλιο και η ζωγραφιά στον πίνακα του
σώματός μου είναι για μένα γη και ουρανός.
Ηττημένη από τη σκέψη σου, ακούω τη μελωδία
σου και μυρίζω τα άνθη λεμονιού στα μαλλιά σου.
                                                                             Βάσια




Γέμισε ο ουρανός από χιλιάδες συναισθήματα
χρώματα από εδώ, μουσική από εκεί
Άσπρο...Πράσινο...Γαλάζιο...Κόκκινο
όλα μαζί μπερδεμένα και όμως ταιριασμένα.
Όλα γίνονται στάχτη με μια απάτη, ένα ψέμα
Μαύρο...Ανθρακί...Μπλε...Γκρι.
                                                               Άννα




Ω Ρίτα ροζ κούκλα
το καλοκαίρι μας γεμάτο έρωτα στην Ελλάδα.
Η ομορφιά σου, το άρωμα του
μου άφησαν μια γλυκόξινη ανάμνηση.
                                                     Κωνσταντίνα




Το αστέρι του Αυγερινού στην ανατολή ανθίζει.
Τα ροδοπέταλα του σαν γιγάντιο νούφαρο μοιάζουν.
Η φύση γεύεται την πάπρικα του κόσμου
και η μουσική γλυκιά στα αυτιά της φτάνει.
Η θάλασσα ντροπαλή αριστερά γυρίζει
και ο έρωτας κυνηγητό μαζί με αυτήν παίζει.
                                                           Άννα-Μαρία




Έρωτας η μουσική που συμβολίζει την αυγή.
Την αυγή της αγάπης, την αλήθεια που κυριαρχεί μέσα από αυτήν.
Η ύπαρξη της μια φορά χλωμή, μια φορά σαν την ανάσα του ποιητή.
Σα ρυάκι που κυλά και ξαφνικά σου δροσίζει την καρδιά.
                                                                                         Χριστίνα




Δακρύζω στο άκουσμα του γέλιου σου
το χαμόγελό σου άραγε αλήθεια ή απάτη;
Ανάγκη, αγάπη, μα και αβεβαιότητα,
συνυπάρχουν στο χορό της φαντασίας μου.
Και η θάλασσα  μετάξι
και όλα μαρασμός μακριά σου.
Μα ίσως να είναι όλα μια ιδέα
ένα θέατρο που μοιάζει αληθινό.
Τι να μου κάνει η δεξιοτεχνία,
όταν η δύναμη να σου μιλήσω απουσιάζει;
                                                            Δάφνη




Η αγάπη έχει πάθος, έχει λατρεία έχει χαρά.
Μα αν ο άγγελός σου σε αφήσει
η λύπη ζωγραφίζεται στα μάτια.
                                                        Χριστίνα



Το φιλί σου έρωτα με γεμίζει
σα τη θάλασσα που γυαλίζει με τη βραδινή σελήνη
και η γλύκα της ματιάς σου την ψυχή μου ελευθερώνει.
Όση απόσταση και αν έχουμε, τα τύμπανα της καρδιάς σου
σαν τα ακούω, όταν σμίγουν οι σκέψεις σου με τις τρυφερές στιγμές μας
που κατάντησαν όλεθρος μέσα στη καρδιά μου.
                                                                                        Γιάννης




Τι είναι ο Θεός;
Ένα κόκκινο κρασί ή η αναμενόμενη βροχή που πέφτει γλυκά στο πρόσωπο;
Τι είναι ζωή;
Μια γλυκιά ωδή, μια καταραμένη ρυτίδα, ένα άλυτο πρόβλημα;
Εσύ το θήραμα και αυτή ο θηρευτής;
Αυτή που σου περνάει τη θηλιά
ή ντραμς που σε ξυπνούν;
Και τι είναι η φιλία;
Μια αποτυχία που εξελίσσεται σα ντόμινο
ή μήπως ένας τελικός προορισμός;  Μια Ρώμη; 
                                                                    Κωνσταντίνος


Aγάπη δεν είναι κάτι αστείο
είναι αίσθημα βαθύ για δύο.
Πολλές φορές μελαγχολείς, πολλές φορές στεναχωριέσαι 
μα ο έρωτας όλα τα νικά και συ ξαναγεννιέσαι
Και τα μάτια σου λάμπουνε ξανά, γεμάτα από χαρά.
Μα εγώ μακριά σου μένω, εσένα να αναμένω,
ακούγοντας τη μουσική που κάποτε ακούγαμε μαζί
Μέσα στο σκοτάδι περιμένω τη δική σου μορφή να δω,
αλλά εσύ είσαι μακριά και ξανά μελαγχολώ
                                                                  Χριστίνα Τσ.


Πάει καιρός που ζούμε χώρια
Περιμένω πάνω απ' το τηλέφωνο μήπως και μου ξανατηλεφώνησεις
Μα δε χτυπάει το τηλέφωνο. Μάταια περιμένω..
Καθισμένη δίπλα στο τζάκι μια κρύα νύχτα του Δεκέμβρη
να κοιτάζω τη φλόγα και να αναρωτιέμαι..
Πού είσαι ; Τι κάνεις;
Θα ξανάρθεις. Το ξέρω, θα ξανάρθεις.
Θυμάμαι ακόμα που μου είχες πει πως εμείς οι δύο
θα' μαστε για πάντα ένα.
                                                                 Κωνσταντίνα
 

                                                     
                                                      ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ "ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ"


Είναι μια ερωτική συλλογή γραμμένη σε μια αντιερωτική εποχή. Εκφράζει ο ποιητής τα έντονα συναισθήματα του. Κάνει έναν μονόλογο, γεμάτο ρητορικές ερωτήσεις. Όποιος το διαβάζει αγαλιάζει. Μας γοητεύουν η πλοκή και οι λεκτικοί συνδυασμοί. Γράφτηκε στο Παρίσι αλλά είναι γεμάτο Ελλάδα. Είναι η ερωτική εξομολόγηση του ώριμου Ελύτη, που δε μοιάζει με άλλα ερωτικά ποιήματα. Το "σ' αγαπώ" βγαίνει μέσα από το ποίημα , δεν προφέρεται αυτούσιο.


                                                                                                                                        Κωνσταντίνα 

1 σχόλιο:

  1. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΣΑΣ.. Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΧΝΗ ΕΜΠΝΕΕΙ ΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΚΙ ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ Σ'ΕΝΑ ΜΕΛΛΟΝ ΠΙΟ ΑΣΦΑΛΕΣ ΚΑΙ ΓΟΝΙΜΟ
    ΝΕΦΕΛΗ

    ΑπάντησηΔιαγραφή